Μετέωρα: Μοναδικό θέαμα μεταξύ ουρανού και γης (pics)

ΦΩΤΟ: EUROKINISSI/ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ

Το εντυπωσιακό τοπίο, άγριο και απροσπέλαστο, και οι απόκοσμες φιγούρες των «ιερών βράχων» συνθέτουν μια μυστικιστική ατμόσφαιρα που σε γεμίζουν ενέργεια, ενώ σου προσφέρουν ηρεμία και ψυχική γαλήνη.

Η Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου.

Τα Μετέωρα, ένα μοναδικό σε ομορφιά γεωλογικό φαινόμενο, είναι ένα σύμπλεγμα από τεράστιους βράχους από ψαμμίτη, που δεσπόζουν επιβλητικά στην Καλαμπάκα, μεταξύ των βουνών Κόζιακα και Αντιχασίων.

Η Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρα (Μεγάλο Μετέωρο).

Αποτελούν σημαντικό μνημείο της Ορθοδοξίας και είναι το δεύτερο, μετά το Άγιον Όρος, σημαντικό και με συνεχή παρουσία από την εποχή της εγκατάστασης των πρώτων ασκητών μέχρι σήμερα μοναστικό συγκρότημα στον ελλαδικό χώρο.

Η Ιερά Μονή Βαρλαάμ.

Από τα τριάντα μοναστήρια που υπήρξαν ιστορικά, σήμερα λειτουργούν μόνον έξι, τα οποία, από το 1988, περιλαμβάνονται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Αγιογραφία του Αγίου Χαραλάμπους πάνω από την είσοδο του καθολικού της Ιεράς Μονής Αγίου Στεφάνου.

Η δημιουργία του γεωλογικού τοπίου έχει κατά καιρούς απασχολήσει πολλούς Έλληνες και ξένους γεωλόγους, αλλά δεν έχει ακόμη ερμηνευθεί ξεκάθαρα. Ούτε η ελληνική Μυθολογία ούτε οι αρχαίοι Έλληνες αλλά και ούτε ξένος ιστορικός έχει αναφερθεί στο χώρο αυτό.

Ο ήλιος πάνω από κήπο με λουλούδια στην Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου.

Μελέτες δείχνουν ότι οι βράχοι σχηματίσθηκαν περίπου πριν από 60 εκατομμύρια χρόνια κατά την Παλαιογενή Περίοδο. Η αποσάθρωση, η διάβρωση και οι σεισμοί στη συνέχεια τους έδωσαν το σημερινό τους σχήμα.

Μοναχή στην Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου.

Σύμφωνα με τη θεωρία του Γερμανού γεωλόγου Αλεξάντερ Φίλιπσον, που επισκέφτηκε την Ελλάδα στα τέλη του 19ου αιώνα, η δημιουργία αυτών των τεράστιων ογκολίθων οφείλεται σε ένα δελτοειδή κώνο από ποταμίσιους ογκόλιθους και ασβεστολιθικά πετρώματα που για εκατομμύρια χρόνια χύνονταν σε θαλάσσια έκταση που κάλυπτε τότε τη Θεσσαλία.

Ο πρωινός ήλιος χτυπά την Ιερά Μονή Ρoυσσάνου.

Οι γεωλογικές μεταβολές των αιώνων ανύψωσαν και αποσφήνωσαν το τμήμα αυτό, όταν αποτραβήχτηκαν τα νερά στο Αιγαίο. Έτσι, αργότερα κατά την τριτογενή περίοδο που διαμορφώθηκαν οι αλπικές πτυχώσεις της οροσειράς της Πίνδου, αποκόπηκε αυτός ο κώνος από τη συμπαγή μορφή του, δημιουργώντας επιμέρους μικρότερους, αυτοί που υφίστανται σήμερα, και ανάμεσά τους τη κοιλάδα του Πηνειού ποταμού.

Τα σκαλοπάτια που οδηγούν στην είσοδο της Ιεράς Μονής Βαρλαάμ.

Το όνομά τους το οφείλουν στον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, κτήτορα της μονής της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Μεγάλο Μετέωρο), ο οποίος ονόμασε έτσι τον «πλατύ λίθο›, στον οποίο ανέβηκε για πρώτη φορά το 1344.

Μοναχή στην Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου.

Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, οι πρώτοι αναχωρητές εγκαταστάθηκαν στην περιοχή το 12ο αι. Στα μέσα του 14ου αι. ο μοναχός Νείλος συγκέντρωσε τους μοναχούς που ζούσαν απομονωμένοι σε σπηλιές των βράχων, γύρω από την σκήτη της Δούπιανης οργανώνοντας έτσι τον μοναχισμό στα Μετέωρα.

Μια γάτα λιάζεται καθισμένη πάνω σε βράχο έξω από την Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου στα Μετέωρα.

Η ανάβαση παλαιότερα γινόταν με σκαλωσιές στηριγμένες σε δοκάρια σφηνωμένα μέσα στους βράχους, με δίχτυ, και λίγο αργότερα με ανεμόσκαλες. Σήμερα οι προσκυνητές-επισκέπτες χρησιμοποιούν τις σκάλες που λαξεύτηκαν στα βράχια, εξασφαλίζοντας έτσι μία άνετη και ασφαλή ανάβαση στα μοναστήρια.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: EUROKINISSI/ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ

Πληροφορίες: Wikipedia, kalampaka.com