Εμμετρο σχόλιο: Μου βάλανε χόλτερ…

Ήμουν καλά, καλούτσικα,
κι η τύχη ήταν μαζί μου,
είχα δουλειά, ποιος να΄ξερε,
είχα το μαγαζί μου.

Δάνεια, κάρτες σωρηδόν,
στα κόρτε επιτυχία,
τριάντα μία χα χα χα
κι απέραντη ευτυχία.

Όμως αυτά κοπήκανε,
μαχαίρι τα βλοημένα,
φρενάρισε κι η φόρα μας
από τα παθημένα.

Τηλέφωνα από τράπεζες,
για κάρτες, βουρλισία,
ούλοι με πονοκέφαλο,
μετράμε τη θυσία.

Το κινητό, το σταθερό,
φωτιά, κι εγώ τσιτώνω,
με πείσμα επιμένουνε,
κανένα δεν σηκώνω.

Λογαριασμοί και φάκελα,
στην άκρη στοιβαγμένα,
κάτι με σφίγγει μέσα μου,
δεν είναι πληρωμένα.

Από παντού η πίεση
κι η ανάσα που δεν βγαίνει,
ένας λαός σε απόγνωση,
λαός που αρρωσταίνει.

Στον ύπνο μου την άκουσα,

πετούριζε η καρδιά μου,
σας λέω ετρελάθηκε,
πολύ, μα τα παιδιά μου.

Είπα να πάω στο γιατρό,
με αντλία μπερδεμένη,
κι αν έχει βλάβη σοβαρή,
πόσο καιρός μου μένει.

Θα βάλουμε μηχάνημα,
μου είπε, να μετρήσει,
θα δούμε απο την πίεση,
το πόσο θα κρατήσει.

Μία ξανθιά με ανέλαβε,
με χάϊδεψε, γδυθείτε,
την μπλούζα, το πουκάμισο,
αργά μη φοβηθείτε.

Μου ξούρισε τα πέτα μου,
μου κόλλησε από κείνα,
με γιόμισε καλώδια,
με είπε και αγορίνα.

Εγώ πήγα για εξέταση,
γιατί η καρδιά χορεύει,
με ξούρισε, με σύνδεσε
και τώρα με δουλεύει.

Κοίτα πως με κατάντησες,
τση είπα, κοπελιά μου,
άλλοι σας αρρωστήσανε
κι αυτή είναι η δουλειά μου.

Αντέχεις μου΄πε ο γιατρός,
και η καρδιά σου φίνα,
αλλά θα σε ξουρίσουμε
πάλι σε κάνα μήνα.

Καστρινός από το Ζάντε