Ο φίλος μου

Με φίλο μου εβρέθηκα,

μετά από χρόνια πάλι,

που είμαστε σαν δίδυμοι,

σε κεντημένο σάλι.

 

Μετά απ΄ τα χαϊδέματα,

στη πλάτη ο ένας του άλλου,

μου ΄δειξε το καρούμπαλο, 

που ήρθε δια ροπάλου.

 

Αμέσως τον εσκέφτηκα,

δεν θα αργοπορήσω,

πες μου του λέω πως και που,

εγώ θα καθαρίσω.

 

Για σένανε το φίλο μου,

τα βάζω και με δέκα,

όχι μου λέει.. το ΄καμε,

η τρίτη μου γυναίκα.

 

Τη σταύρωνα, δεν ήθελε,

γιατ΄ έπλαθε μια ζύμη,

και ξάφνου μου ΄ρθε κι άστραψε,

έχασα και τη μνήμη.

 

Ωρέ του λέω κάπρε μου,

πληρώνω λέει σπασμένα,

τρία σαμάρια άλλαξα,

δεν μου ΄κατσε κανένα.

 

Η πρώτη είχε διάολο,

η δεύτερη στο στόμα,

κι η τρίτη αρχιδιάολος,

σ΄ ολόκληρο το σώμα.

 

Και να΄ξερες θυσιάσματα,

που ΄κανα ο κακομοίρης,

σου λέω απ΄ότι μ΄ήξερες,

λίγο πιο νοικοκύρης.

 

Τον ήξερα στην τράπουλα,

και στα ποδοσφαιράκια,

και κειά π΄ όλο τα παίζανε

κι έριχναν ζευγαράκια.

 

Εσύ μού λέει αδελφέ,

ελεύθερο πουλί μου,

εγώ του λέω που και που,

σκαλίζω την αυλή μου.

 

Παλεύω με το χόρτο τσης,

να΄ναι νωπό, κι αν θέλει,

κι ανάλογα τη διάθεση,

δουλεύει το κοπέλι.

 

Τον είδα που λαχτάρησε,

ήταν σε μαύρο χάλι,

ώρα όπου να΄ναι.. το άλλαξα,

έρχεται καρναβάλι.

 

Για αυτό μου λέει καίουμαι,

για να ΄βρω μια κοπέλα,

μη βιάζεσαι του απάντησα,

θα ανοίξουνε μπουρδέλα.

 

Θα ΄χεις να κάνεις αγκαλιές,

εκεί αρκεί να δίνεις,

και από περιποίηση,

ποτέ δεν θα ξεμείνεις.

 

Τα ΄παμε με το φίλο μου,

μετά από τόσα χρόνια,

μα πρόσεξα και τ’ άλλο του,

μυρίζει άλλη κολώνια!

 

Καστρινός από το Ζάντε