~Το είναι μου~

Σαλπάρω για του νου
τις απέραντες θάλασσες
του έρημου κόσμου …
Ταξιδεύω για της καρδιάς ,
τις ανείπωτες χαρές του πόνου …
Η ψυχή καίγεται στα παγόβουνα του ρεαλισμού σαν φουγάρο …
Οι μπουκαπόρτες της καρδιάς
σφαλίζουν της νιότης
το πολύτιμο φορτίο …
Ιδροκοπώ στη μηχανή του χρόνου
στα υπόγεια σκοτάδια
του αδηφάγου τρόμου …
Το είναι μου κυκλώνες τιθασεύει ,
τυφώνες ημερεύει …
Το είναι μου κλυδωνίζεται ,
κύματα τεράστια αγκαλιάζει ,
η πνοή μου σκίζεται …
Το είναι μου ισορροπεί ,
στα κενά της ύπαρξης μου …
Το είναι μου καταποντίζεται
στον πυθμένα των επιλογών ,
εκεί βυθίζεται & ξεκουράζεται στην ησυχία των απόκρημνων παθών …
Όμως το είναι μου δεν εφησυχάζεται
με των ρευμάτων της καρδιάς τους κραδασμούς ,
αναδύεται
αναδιπλώνεται
…. & …
ξαφνικά εκσφενδονίζεται
σαν κύτος αρχέγονο
που λαχταρά πάνω από τους βυθούς ,
το απέραντο του ουρανού ν’ αγγίξει …
Το είναι μου μεταλλάσσεται βγάζει φωτιές , φτερά ,
αστρόπλοιο πια … πετάει … το σύμπαν των κυττάρων του να κατακτήσει και
πίσω τίποτα δεν κοιτάει …

Κατερίνα Χ Σκιντζή
Επιμέλεια Ενότητας:Αυγουστάτου Σόφη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Επιλογές