Τα σενάρια για εκλογές που επεξεργάζονται στο Μαξίμου

Οι εκλογές αρχίζουν σιγά-σιγά να ξεπροβάλουν στον ορίζοντα. Ηδη έχει διανυθεί παραπάνω από το μισό χρονικό διάστημα για την περίπτωση που διεξαχθούν στο τέλος της τετραετίας, όπως δηλώνουν ο Αλέξης Τσίπρας, υπουργοί και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Το σκεπτικό τους είναι πως μετά τον Αύγουστο του 2018, θα έχουν μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και θα μπορέσουν να δώσουν δείγματα γραφής, για τις πολιτικές που επιθυμούν να εφαρμόσουν.

Στα επιχειρήματα προστίθενται πως θα μπορέσουν να μειώσουν τη φορολογία, θα έχει μειωθεί ακόμα περισσότερο η ανεργία και τα οφέλη από την ανάπτυξη θα αρχίσουν, έστω και σε μικρές δόσεις να διαχέονται δειλά-δειλά προς την κοινωνία.

Μόνο που το 2019 και το 2020 υπάρχουν πρόσθετα μέτρα που έχουν συμφωνηθεί με τους Θεσμούς. Και η μείωση των συντάξεων σε συνδυασμό με την επίσης μείωση του αφορολόγητου, μάλλον στοιχειώνουν τον ύπνο όσων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ασχολούνται με τις εκλογές.

Ολα τα προαναφερόμενα ισχύουν υπό μία αυστηρή προϋπόθεση. Οτι στη διαδρομή όλα θα εξελιχθούν ομαλά στο σκέλος της οικονομίας και προπαντός στην εκτέλεση του προϋπολογισμού. Ο τελευταίος φαίνεται πως είναι η “λυδία λίθος” στο σκέλος του πολιτικού και συνεπώς εκλογικού σχεδιασμού του Αλέξη Τσίπρα και των στενών συνεργατών του.

Η ομαλή εκτέλεση του προϋπολογισμού στέλνει μακριά στο χρόνο τις εκλογές, ενώ τυχόν ατύχημα, το οποίο θα οδηγεί στην εκτίμηση ότι μπορεί να μην εκτελεστεί κανονικά και να επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%, φέρνει πιο κοντά την εκλογική αναμέτρηση, αφού τότε θα κυριαρχήσει η λογική του μικρότερου εκλογικού κακού, ενώ στην περίπτωση του καλού σεναρίου, δηλαδή της πετυχημένης εκτέλεσης του προϋπολογισμού, η λογική είναι το μέγιστο δυνατό όφελος, που μπορεί να προκύψει από την ανάπτυξη και τη δυνατότητα λήψης ευνοϊκών μέτρων, όπως η μείωση της φορολογίας, που όλο και πιο συχνά (σχεδόν σε κάθε ομιλία του) μνημονεύει ο Αλέξης Τσίπρας.

Στην εξίσωση που εξετάζουν στο Μαξίμου βάζουν και δύο άλλες κρυφές παραμέτρους. Η πρώτη αν επιτευχθεί, θα δώσει αέρα στα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ, όπως εκτιμούν στο Μαξίμου.

Πρόκειται για τυχόν μείωση του ύψους των πρωτογενών πλεονασμάτων τα επόμενα μετά το 2018 χρόνια. Είναι ίσως το μεγαλύτερο δώρο, που θα μπορούσαν να κάνουν στον Αλέξη Τσίπρα οι δανειστές και δεν είναι αιθεροβάμων όποιος το εξετάζει από τη στιγμή που με δηλώσεις του άνοιξε το παράθυρο ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο άνθρωπος που πριν δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Και για να αντιληφθούμε τι σημαίνει, θα αναφέρουμε πως για κάθε εκατοστιαία μονάδα μείωσης του πρωτογενούς πλεονάσματος δημιουργείται δημοσιονομικός χώρος 1,85 δισ. ευρώ, που σημαίνει ότι η κυβέρνηση μπορεί είτε να διανείμει ισόποσα κονδύλια, είτε να μειώσει έσοδα και συνεπώς να περικόψει φόρους.

Η δεύτερη είναι ενδεχόμενη αποχώρηση του ΔΝΤ από το πρόγραμμα, πράγμα που θα σημάνει την ακύρωση και τη μη εφαρμογή των μέτρων για το 2019 και το 2020, δηλαδή μείωση συντάξεων και περικοπή αφορολόγητου ποσού.

Πάντως, στα κυβερνητικά τραπέζια, εκτός από το Σεπτέμβριο του 2019, μπαίνουν και άλλες ημερομηνίες, όπως το Φθινόπωρο του 2018 με ατού τη νωπή επιτυχία (όπως τουλάχιστον θα παρουσιαστεί) της εξόδου από τα μνημόνια και την επιτροπεία τον Αύγουστο του 2018.

Η άλλη είναι Μάιος του 2019, της οποίας το πλεονέκτημα να πως θα έχει δοθεί ένα δείγμα γραφής στη μείωση των φόρων, ενώ δεν θα έχει εφαρμοστεί η δεύτερη δέσμη των περιοριστικών μέτρων που έχουν συμφωνηθεί για το 2020. Στην περίπτωση όμως που δεν εφαρμοστούν τα μέτρα λόγω αποχώρησης του ΔΝΤ, τότε ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει κανένα λόγο να κάνει τις εκλογές πριν από τη λήξη της τετραετίας. Η μόνο περίπτωση είναι να εμφανιστούν σύννεφα στον ορίζοντα της οικονομίας.

Να γίνουν νωρίτερα οι εκλογές, δηλαδή την άνοιξη του 2018 μόνο ένα ενδεχόμενο υπάρχει. Να εκτροχιαστεί εντελώς ο προϋπολογισμός από την αρχή του χρόνου.