Eretiki κριτική για την ταινία »Η πιο σκοτεινή ώρα»

Αρχίζει η Εretiki κριτική: ΣΕΝΑΡΙΟ: 9 Μαΐου 1940. Η πολεμοχαρής και αιμοδιψής φύση του Χίτλερ απειλεί την Ευρώπη. Το Βρετανικό Κοινοβούλιο «φλέγεται». Κατηγορείται ο Πρωθυπουργός N. Chamberlain, για καθολική απραξία. Παραιτείται, όμως πρέπει να διαλέξει αντικαταστάτη, που θα υποστηριχθεί ομαδικώς από το κοινοβούλιο.

Ο υποκόμης Halifax διστάζει. Προς έκπληξη όλων προτείνεται και ανακηρύσσεται εκ Βασιλέως ο ισχυρογνώμων, λάτρης του αλκοόλ και φέρων το στρατηγικό λάθος της Καλλίπολης, W. Churchill. Ξεκινά δυναμικά, προσπαθώντας, να εμπνεύσει σε όλους αυτοπεποίθηση Βρετανικού Λέοντος. Τα περιθώρια στενεύουν.   Χρειάζεται μια απόφαση: Ειρηνική διαπραγμάτευση με ένα »μοχθηρό χασάπη», »μπογιατζή» ή εναντίωση στο ναζιστικό σκοτεινό πέπλο θανάτου που σκεπάζει με στάχτη όλο και περισσότερα κράτη; Αν και περικυκλωμένος, από τη στήριξη της συζύγου του, τον μαγνητισμό των διπρόσωπων πολιτικών αντιπάλων του, την ευαισθησία της γραμματέως του και την ειλικρινή γνώμη ενός λαού, ο Churchill μοιάζει και είναι τόσο μόνος, μα θα πάρει μια απόφαση που θα αλλάξει τον κόσμο.   

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:

Ο Joe Wright μας εισαγάγει πολύ γρήγορα στο έναυσμα της σκοτεινής φλόγας του Αδόλφου Χίτλερ, χρησιμοποιώντας αληθινά πλάνα από αρχείο ντοκιμαντέρ. Ο σκηνοθέτης στο υπόλοιπο έργο δικαιολογεί τον τίτλο του, καθώς με λειτουργικό τρόπο μας δείχνει την εξέλιξη των γεγονότων, κατά τη διάρκεια των ημερών του Μαΐου του 1940, από μια σκοτεινά απέλπιδη γωνία. Τόσο για τον κόσμο όσο και για τον ίδιο τον Churchill. Παρατίθενται επίσης πανοραμικά πλάνα βομβαρδισμών του Calais, που μας εξηγούν πόσο μικρός φαντάζει ο άνθρωπος, μπροστά στην κτηνωδία του ναζισμού. Η »ματιά» της γραφομηχανής της δεσποινίδος Layton, του καθρέπτη της Clementine Churchill (συζύγου), των διαμερισμάτων του ιδίου, όπως και του κοινοβουλίου, εκφράζουν περίτεχνα την οπτική γωνία καθενός αλλά και την κοινή τους συναισθηματική φόρτιση. Ωστόσο υπάρχει μια μικρή, αλλά πανίσχυρη ηλιαχτίδα φωτός.

ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ:

GARY OLDMAN: Καλύπτει το προφίλ του Winston Churchill έτσι όπως τον κατηύθυνε ο σκηνοθέτης. Εκκεντρικός αλλά και προσηλωμένος στον σκοπό του. Υιοθετεί την αίσθηση της ηλικίας, των κιλών και των συνηθειών (καθημερινή κατανάλωση αλκοόλ και πούρων) του χαρακτήρα. Κάνει κτήμα του το κυνικό χιούμορ και την αγωνία των αποφάσεων για ιστορικά ζητήματα. KRISTIN SCOTT THOMAS: Αν και πρωταγωνιστεί (σύζυγος), σκηνοθετικά οδηγείται στην αποστασιοποίηση από τα γεγονότα. Παρόλα αυτά οι εκφράσεις, η κίνηση και η ομιλία της ηθοποιού ανταποκρίνονται επάξια στην ενσάρκωση του χαρακτήρα όπου »προλαβαίνει» να μας κάνει γνωστές κάποιες πλευρές του. LILLY JAMES: Πολλή καλή στο μεσοδιάστημα αμφισβήτησης-αποδοχής από τον πρωθυπουργό. Εκφράζει στη συνέχεια σωστά, ότι είναι μέλος μιας χώρας που αντιστέκεται και όχι απλώς μια γραμματέας. Οι ερμηνείες των Ronald Pickup (Chamberlain) χωρίς αρκετές φορές να μιλήσει καν, Stephen Dillane (Hallifax), David Schofield (Atlee) ακόμη και του David Strathairn (Roosvelt) η φωνητική ερμηνεία, «σκεπάζουν» τον Ben Mendelsohn (King George VI) που δεν έδειξε σε αυτό το ρόλο κάτι από τις ικανότητές του.   

ΕΠΙΤΥΧΗΣ Ή ΕΝΕΠΙΤΥΧΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΩΝ 3 ΠΑΡΑΠΑΝΩ: Το σενάριο ανταποκρίνεται στα πραγματικά ιστορικά γεγονότα και εξελίσσεται ορθά μέσα από τις πράξεις των χαρακτήρων του. Η σκηνοθεσία έχει μια ιδιαίτερη οπτική γωνία και επομένως προσωπικότητα. Οι ερμηνείες στο σύνολό τους είναι σαφώς σε ικανοποιητικό επίπεδο. Επομένως η απόδοση είναι επιτυχής.

ΕΠΙΛΟΓΗ CASTING: Σωστές επιλογές που βοηθούν το σκηνοθέτη και το έργο, ακόμα και σε «τέταρτους» χαρακτήρες στον υπόγειο σιδηρόδρομο. Λανθασμένη επιλογή του Ben Mendelsohn ως βασιλιάς Γεώργιος VI.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΥΠΟΚΡΟΥΣΗ: Έντονη! Γεμάτη ζωτικότητα, όπως και αν εκφράστηκε. Είτε με χαμηλής έντασης συνοδεία ορχηστρικών οργάνων ή  δυνατής παρουσίας piano κατά τις πολιτικές εξελίξεις. Είτε με εκκωφαντική ηχητική υπόκρουση των βημάτων και των κινήσεων του Churchill, των κρίσιμων δακτυλογραφήσεων της γραμματέως του miss Layton, των βομβαρδισμών που κατέπνιξαν τις στρατιωτικές δυνάμεις της Βρετανίας.  Ακόμη και με τον ήχο της αλλοιωμένης τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον αμερικανό πρόεδρο Roosvelt.

ΣΥΝΕΠΩΣ ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ.

Η ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ, Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΗ ΣΑΣ.

Ο  eretikos κριτικός

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ